درنگی بر مصاحبه آقای علی یونسی / دکتر سیدجواد میری مینق

درنگی بر مصاحبه آقای علی یونسی دستیار ویژه رئیس جمهور: محافل پان-ایرانستی و آذری همان ناسیونالیستهای ضد مذهب هستند

پس از انتشار مصاحبه حجه الاسلام علی یونسی مشاور محترم رئیس جمهور در امور اقوام ارگانهای پان-ایرانیستی (که به دلیل مهم بودن نام ایران من آنها را نو-گوبینیستی می خوانم و می دانم) بازنمایی غیر واقعی از این مصاحبه (شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۷) نمودند و چنین وانمود کردند که آقای یونسی مفروضات گوبینیستی و باستانگرایانه آنها را تایید کرده است در حالیکه بخش عمده سخنان یونسی مربوط به تخطئه توهم “ناسیونالیست های ضد مذهب یا همان پان ایرانیست ها” (یونسی ۱۳۹۷ روزنامه قانون) بود، ارگانهای خبری باستانگرایان تلاش کردند این مصاحبه را وارونه جلوه دهند. به نظر من این مصاحبه دارای چهار بعد کلیدی است؛ ۱. صحه گذاشتن یونسی بر نفوذ پانیستهای باستانگرا در ارکان حاکمیت که اجازه تدریس زبان ترکی را به دلایل موهوم گرفته اند “و به شدت با آموزش زبان ترکی یا کردی” (یونسی ۱۳۹۷) مخالفت میکنند؛ ۲. تفسیر تندخویانه از دین که باعث رویگردانی مردم از دیانت شده است و به طرق مختلف موجبات شکاف بین ملت و حاکمیت را افزایش داده و نوعی فرسایش در نظام ایجاد کرده است؛ ۳. برای حفظ وحدت سرزمینی ایران نباید “بی توجهی به مطالبات و فرهنگ قومیتها” ایجاد گردد که این روش خود باعث “احساس تبعیض، محدودیت” و ایجاد “حس شهروند درجه دو بودن” (یونسی ۱۳۹۷) را در بعضی از اقوام ایرانی ایجاد کند؛ ۴. و چهارمین بعد سخنان یونسی که محافل آذریون (که همان پان ایرانیستهای ضد مذهب و سلطنت طلبان داخلی هستند) آن را به شدت پنهان کردند بعد نظری و چارچوب فکری یونسی است -که شاکله اصلی جمهوری اسلامی ایران است و مبتنی بر این شاکله اصل ۱۵ قانون اساسی شکل گرفته است – یعنی اصل تعارف قرآنی که اقوام و ملل و و تفاوتها را به رسمیت میشناسد و آنها را آیت الهی معرفی می کند و برای فهم دیگری باید شناخت پیدا کرد و این شناخت در مرتبه حقوقی و جامعه شناختی و سیاسی مترادف آموزش است نه سرکوب.
به نظر من این مانیفست حاکمیت در حوزه مدیریت اقوام و سیاستگذاریهای زبانی است که به شدت باید صیانت شود. البته آقای یونسی بحث های فنی دیگری نیز نموده اند که ترکها آذری یا تالشی هستند که این بحث متاثر از رویکرد آقای آساطوریان هست که من در جای دیگر به نقد او خواهم پرداخت.

سید جواد میری

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

ارسال دیدگاه