“ده ییشن” / خسرو باریشان

سن بئله دئییلدین آخ
سنی ده ییشن اولدو.
روحووو بیر سویون، باخ
سنی ده ییشن اولدو.

وارلیق تک هئش ایچینده،
ایش واردیر ایش ایچینده،
تمام باشقا بیچیمده
سنی ده ییشن اولدو.

من باخیردیم، آینا سن.
باخینجا اینجیین من.
عئییب سندن می، مندن؟
سنی ده ییشن اولدو.

سن یازغیمدا غریب قوش؛
بختیمین اوخونا توش؛
داغیتدین، اولدون بایقوش!
سنی ده ییشن اولدو.

سن قاپانان توسباغا،
من قورولدایان باغا،
لاکیوي اوغا- اوغا
سنی ده ییشن اولدو.

سؤالدان دوغان سؤال،
بئینیمده چالان قاوال،
سسله نیر بو چال ها چال:
سنی ده ییشن اولدو.

سنده دیر یول آیریجی.
اولدوم عالمین گیجی.
بیله جم وار تئز-گئجی.
سنی ده ییشن اولدو.

حبس قاپیسین آچمادین،
اوز ایچیندن قاچمادین.
قانادلانیب اوچمادین،
سنی ده ییشن اولدو.

اوزووو سانسور ائتدین.
گؤنول گؤزون کور ائتدین.
محبتی تور ائتدین.
سنی ده ییشن اولدو.

دئ کیم سنی اؤیره تدي؟
هوسینه یول ائتدي.
اَزدي، اوستونده گئتدي،
سنی ده ییشن اولدو.

اویدون نفسین فعلینه،
باخدین اؤزگه دیلینه،
نه لر گلدی الینه؟
سنی ده ییشن اولدو.

بورنومدان گلدی حیات.
«باریشان»ي اؤلدور، آت.
ایسته دیییوي یارات.
سنی ده ییشن اولدو.

ارسال دیدگاه