قلم دونور / سلمان داغلی

 

 

 

سنين آجي دستانيني دينله­ييرم

دينله­ديكجه دوشونورم

اينيم  اينيم اينله­ييرم

داملا داملا ارييرم

دويغومون توم مورككبي

كيپريگيمدن شلاله تك آخيب گئدير

آمما نئجه دئييم سنه؟!

گل ايسته­مه بو ناغيلين يازيلماسين

يازيلاندا آخيب گئتمير

دفتر اونو چكمه­ليدير

سؤزلريوي تاپشيراندا قلميمه

سوسدو اينان

آخانمادي

يالواراراق جيزا جيزا ها ديره­نديم

گؤردوم كاغاذ سيزيلدايير

يازيق يازيق منه دئدي؛

اينسان دردي آغير اولور

هر نيسگيلي چكمك اولمور

زور ائله­مه

زور ائله­مه

 

 

 

 

Qələm donur

 

Sənin acı dəstanını dinləyirəm

Dinlədikcə düşünürəm

İnim inim inləyirəm

Damla damla əriyirəm

Duyğumun tüm mürəkkəbi

Kirpigimdən şəlalə tək axıb gedir

Amma necə deyim sənə?!

Gəl istəmə bu nağılın yazilmasın

Yazılanda axıb getmir

Dəftər onu çəkməlidir

Sözlərivi tapşıranda qələmimə

Susdu inan

Axanmadı

Yalvararaq cıza cıza ha dirəndim

Gördüm kağaz sızıldayır

Yazıq yazıq mənə dedi;

İnsan dərdi ağır olur

Hər nisgili çəkmək olmur

Zor eləmə

Zor eləmə

 

ارسال دیدگاه