شعر طنز / حمید آرش آزاد



اليمده دستمال آليب، هنده ورده هئي گزه رم
«
تبسمي كن و جان بين كه چون همي سپرم»
رئيس جان!التفات ائت، قوي اؤپوم الين- آياغين
«
تو همچو صبحي و من شمع خلوت سحرم»
هميشه ياغلاميشام من ، بودور فقط ديله گيم:
«
كه يك نظر فكني،خود فكندي از نظرم»
منيم جانيم سنه قوربان دير، اصلا اؤلدورسن
«
بنفشه زار شود تربتم چو درگذرم»
سواد دا يوخ، باجاريق دا ترقي ائيله مه يه
«
هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم»
هميشه ياغلاييرام من سني، آقام سن سن
«
كه روز بي كسي آني نمي روي زبرم»
چوغول لارام بوتون همكارلاري يانيندا سنين
«
كس آن كرشمه نبيند كه من همي نگرم»
مزاردا دا گؤروم ائتدين بير همكاري تو بيخ
«
ز شوق در دل آن تنگنا، كفن بدوزم»
«
به خاك «حافظ» اگر يار بگذرد چو نسيم»
سؤورسون «آرش»-ه تورپاق لاريندور هوسيم

ارسال دیدگاه